DSV uiteindelijk toch niks tegen ZAC: 4 – 3
In een voor een objectieve toeschouwer zeker in de tweede helft een spectaculaire wedstrijd overheerste na afloop het sacherijn bij DSV. Na een desastreus begin in de eerste 30 minuten keken de oranjehemden tegen een 3 – 0 achterstand aan. Aan de gevaarlijkste aanvaller bij ZAC, Boaz Smits, werd (te) veel ruimte gelaten en daar wist de zaalvoetbalinternational wel raad mee.
Twee van de drie treffers kwamen van zijn voet: aannemen, draaien, schieten, scoren!
DSV herpakte zich al wel een beetje in de eerste helft toen Ron Hofmeijer met een loeihard schot voor de 3 – 1 zorgde, dat was de ruststand.
De tweede helft deed ZAC er alles aan om het spel van DSV te ontregelen: elke seconde tijdwinst werd gepakt, elke dood spel situatie uitgebuit qua tijd. Gelukkig trapte de scheidsrechter daar niet in, maar dat werd DSV wel fataal…
Want de ploeg van Piksen/Huenestein begon aan een inhaalrace. Aanval na aanval golfde op het doel van ZAC af en met kunst- en vliegwerk hield men stand. Maar op de snoeiharde kopbal van Martijn Lieferink was zelfs doelman Krijnen kansloos: 3 – 2.
DSV wilde meer een leek dat ook te krijgen: Wilbert van Loo kopte ook keurig raak in de toegestane blessuretijd, de vreugde was enorm en explosief! Maar vreugde en verdriet liggen dicht bij elkaar in de sport…
Want het was wederom Boaz Smits die enkele minuten voor het laatste fluitsignaal DSV definitief vloerde en een enorme domper teweeg bracht bij de Doornspijkers: 4 – 3, einde verhaal.
Volgende week de thuiswedstrijd tegen Oene, bij winst pakt DSV de tweede periode.
Tekst: G Hartholt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten